Пред точно 40 години, на 8 февруари 1984 година, со палењето на олимпискиот оган на стадионот Кошево, официјално беа отворени Зимските олимписки игри во Сараево.
Меѓу силните и богати натпреварувачи, како што се јапонскиот Сапоро и шведскиот Гетеборг, Меѓународниот олимписки комитет го избра Сараево за град домаќин на 14-те Зимски олимписки игри на својата 80-та сесија на 18 мај 1978 година во Атина. Ова се првите Игри што се одржаа за време на мандатот на Хуан Антонио Самаран, тогашниот претседател на МОК.
На Зимските олимписки игри во Сараево, кои траеја од 8 до 19 февруари 1984 година, учествуваа 1.272 спортисти од 49 земји – 998 мажи и 274 жени.
Игрите ги отвори Мика Шпиљак, тогашен претседател на Претседателството на Југославија, олимпискиот пламен го запали уметничката лизгачка Санда Дубравчиќ, а олимписката заклетва ја прочита скијачот Бојан Крижај во име на спортистите.
Програмата на ЗОИ Сараево во 1984 година вклучуваше 6 спортови и 10 дисциплини:
Скијање (алпско скијање, нордиско скијање, нордиска комбинација, скокови со скијачки стапала)
Боб
Биатлон
Лизгање (уметничко лизгање, брзо лизгање)
Хокеј на мраз
Лизгање со стапала
Игрите ги одбележаа Џејн Торвил и Кристофер Дин, кои благодарение на нивниот настап на „Болера“ станаа првиот и досега единствениот пар во историјата што доби совршен резултат во уметничко лизгање на Олимписките игри.
Титулата за најуспешен натпреварувач ѝ припадна на Финландката Марја-Лиса Хамелаинен (нордиско скијање), која освои четири медали, три златни и еден бронзен.
Најуспешни земји беа тогаш Источна Германија (9 златни, 9 сребрени и 6 бронзени медали) и СССР (6 златни, 10 сребрени и 9 бронзени медали).
Југославија како домаќин имаше голем тим од 72 спортисти кои се натпреваруваа во алпско скијање, нордиска комбинација, скокови со скијачки стапала, биатлон, нордиско скијање, хокеј на мраз, боб, санкање, брзо лизгање и, за прв пат, уметничко лизгање за мажи.
Првиот медал за Југославија на Зимските олимписки игри го освои скијачот Јуре Франко со второто место во велеслалом, додека Бојан Крижај остана без очекуваниот трофеј.
Вучко – „Сараевоооо“
Игрите беа запаметени и по маскотата „Волк“. Пред Игрите, беше објавен натпревар каде дизајнерите можеа да ги предложат своите идеи. Читателите на југословенските весници беа замолени да изберат маскота на ЗОИ од 6-те најдобри предлози. Конечниот избор вклучуваше волк, верверица, јагне, дивокоза, еж и снежна топка. Волк по име Вучко беше избран за официјална маскота. Тоа е дело на сликар од Крањ, Јоже Тробец. До ден-денес, Вучко останува една од најсимпатичните маскоти. Причината за ова може да биде тоа што ги изгубил забите. Се сметало дека ќе изгледа крволочно ако забите се видливи низ победничката насмевка, па затоа биле избришани.
Тој февруари, познатата 1984 година, Вучко беше на секој агол. Се појави на телевизија на санки и скии и ја пееше „Сараевоооо“. Гласот на Вучка го позајми познатиот пејач Здравко Чолиќ.
Интересно е што многу посетители на Игрите не сакаа да се вратат дома сè додека не го сретнаа тој познат глас што пее додека скија.
Серијата анимирани кратки филмови е создадена од Недељко Драгиќ. Вучко остана запаметен по неговата широка насмевка и неговиот познат портокалов шал со снегулка. Во тоа време, во Сараево беше забележана рекордна продажба на шалови со олимпискиот симбол.
Намерата на авторот беше луѓето да се спријателат со животните. Како што вели МОК, дури и успеа, бидејќи во очите на луѓето, волкот беше помалку злобно животно. Понекогаш служеше како слика за брендови како Кока-Кола.
Вучко е едно од најубавите сеќавања на Олимписките игри во земја која повеќе не постои и ќе остане симбол на носталгија за градот кој живееше во олимпискиот дух.
